της μαθήτριας Ειρήνης Γιώσα, Β΄τάξης,1^ο γυμνάσιο σερρών

«Η Ελλάς, της Ευρώπης το λίκνον και η παιδαγωγός εστίν η μέγιστη...»

JUAN JOSE PUJANA ARZA *

• ΣΙΒΥΛΛΕΣ

Ήταν ιέρειες του Απόλλωνα και μάντισσες. Έκαναν προφητείες χωρίς να ερωτηθούν, αλλά και χωρίς ξεκάθαρο νόημα. Σήμερα χαρακτηρίζουμε μεταφορικώς ένα άτομο γεμάτο μυστήριο, και «σιβυλλικό» οτιδήποτε είναι «αινιγματικό», «γεμάτο ασάφειες», «σκοτεινό», του οποίου το νόημα είναι δύσκολο να συλλάβουμε.

• ΧΡΥΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Κατά την Ελληνική μυθολογία, υπήρξε μια πολύ παλιά εποχή ευτυχισμένη, τότε που τα λογής λογής κακά δεν είχαν κάνει ακόμα την εμφάνισή τους πάνω στη γη και οι άνθρωποι ζούσαν ανέμελοι σαν τους θεούς, χωρίς έγνοιες και βάσανα. Τώρα εννοούμε μια εποχή ευημερίας και πλούτου, ειδικότερα μια περίοδο ακμής των γραμμάτων και των τεχνών σε μια χώρα.

• ΕΝΑΛΛΑΞ

Μια ο ένας μια ο άλλος, διαδοχικά. Από το ρήμα εναλλάσσω

.

• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΙΔΟΣ.

Η δημοκρατία είναι καλύτερο πολίτευμα από την τυραννία.

Περίανδρος ο Κορίνθιος

• ΣΧΟΛΕΙΟ

School στα Αγγλικά

(που είναι Ελληνικά)

«Ο Αριστοτέλης επεχείρησε στην ¨λογική¨ του (logique) να αναλύσει τις μορφές της γλώσσας… έτσι συνεισέφερε σε μέγιστο βαθμό στην ερμηνεία (hermeneutique), στη δημιουργία μιας ορισμένης τάξης στην μέθοδό μας (methode) της σκέψης. Εδημιούργησε πραγματικά την βάση (basis) για την επιστημονική γλώσσα».

Βέρνερ Χάιζενμπεργκ

• ΑΝΕΚΔΟΤΑ - ΕΥΦΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ

Ρώτησαν τον Διογένη αν έχει υπηρέτρια ή υπηρέτη. «Όχι», αποκρίθηκε. Τον ρώτησαν στη συνέχεια :
«Όταν πεθάνεις ποιος θα φροντίσει για την κηδεία σου?»
Ο Διογένης είπε:
«Αυτός που θα χρειαστεί το σπίτι».

*Είναι ο Βάσκος Γερουσιαστής ο οποίος έπεισε τους Ισπανούς Ευρωβουλευτές να καταθέσουν πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ώστε να καθιερωθεί η Ελληνική Γλώσσα ως επίσημη γλώσσα της Ε.Ο.Κ.

ΠΗΓΕΣ:

· ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Ιωάννης Σταματάκος «ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»

· Συναντήσεις με την Αρχαία Ελλάδα Ζακλίν ντε Ρομιγύ Εκδ. ΤΟ ΑΣΤΥ

· Η αρχαία ελληνική σκέψη στο νεοελληνικό λόγο. Ιωάν. Παπαζαφείρη Εκδ. ΣΜΙΛΗ

· Ετυμολογικές και σημασιολογικές ανιχνεύσεις. Απ. Μ. Τζαφεροπούλου Εκδ. Γεωργιάδης

· http://www.hellenica.de/Griechenland/LX/GR/Pythia.html

· http://de.wikipedia.org/wiki/Periander_von_Korinth

· http://www.biologie.de/cms/biocontent/Werner_Heisenberg

Ο Βέρνερ Καρλ Χάιζενμπεργκ γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1901 στο Βίρτσμπουργκ της Ν. Γερμανίας. Αποφοίτησε από το κλασικό γυμνάσιο Μαξιμιλιανού του Μονάχου το 1920 και στη συνέχεια σπούδασε φυσική με καθηγητές τους Ζόμερφελντ, Βιν, Πρινγκσχάιμ και Ρόζενταλ. Το χειμερινό εξάμηνο 1922/1923 παρακολούθησε παραδόσεις των Μπορν, Φρανκ και Χίλμπερτ στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, ενώ το καλοκαίρι του 1923 παίρνει τον τίτλο του διδάκτορα, στο Μόναχο, με τις εργασίες του πάνω σε προβλήματα της τυρβώδους ροής και επιβλέποντα καθηγητή τον Ζόμερφελντ. Στη συνέχεια προσλαμβάνεται ως επιστημονικός βοηθός του Μπορν στο Γκέτινγκεν. Σε μια επιστημονική συνάντηση στο Λονδίνο το 1932, φέρεται να δηλώνει: "Έμαθα αισιοδοξία από τον Ζόμερφελντ, μαθηματικά στο Γκέτινγκεν και φυσική από τον Μπορ". Το 1926 διορίζεται λέκτορας θεωρητικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και το φθινόπωρο του 1927 τακτικός καθηγητής θεωρητικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Την ίδια χρονιά διατυπώνει την περίφημη αρχή της απροσδιοριστίας. Το 1933 του απονέμεται το Νόμπελ Φυσικής. Το 1941 πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ παράλληλα διορίζεται διευθυντής του περιβόητου Ινστιτούτου Φυσικής Kaiser Wilhelm. Από το 1948, η Εταιρεία Max Planck διαδέχεται την Εταιρεία Kaiser Wilhelm και το Ινστιτούτο Φυσικης μετονομάζεται σε Ινστιτούτο Max Planck, διευθυντής του οποίου συνέχισε να είναι ο Χάιζενμπεργκ. Λέγεται ότι, λίγο πριν πεθάνει την 1η Φλεβάρη του 1976, ο Χάιζενμπεργκ είπε: "Όταν συναντήσω τον Θεό θα τού θέσω δύο ερωτήματα: γιατί σχετικότητα; Κια γιατί τυρβώδης ροή; Πιστεύω ειλικρινά ότι για το πρώτο θα έχει μια απάντηση να μου δώσει".

ΛΟΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

της μαθήτριας Ειρήνης Γιώσα, B΄τάξης,1^ου γυμνασίου Σερρών

«… Γράφοντας τη λέξη Επίλογος (Epilogue), λέω για άλλη μια φορά μέσα μου :είναι μία ελληνική λέξη. Σαν όλες αυτές που χρησιμοποιούμε καθημερινά χωρίς καν να το υποψιαζόμαστε. Ανώφελο να τις καταγράψουμε , θα έπιαναν από μόνες τους ένα ολόκληρο λεξικό…»

Ζακ Λακαρριέρ

• ΜΕΓΑΙΡΑ

Μία από τις τρεις Ερινύες. Προσωποποίηση του μίσους και του φθόνου. Σήμερα χαρακτηρίζουμε μέγαιρα μια «γυναίκα πολύ κακιά», «γκρινιάρα» και «δύστροπη», που στην ψυχή της δεν υπάρχει έλεος.

• ΣΚΥΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΥΒΔΗ

Μυθολογικά τέρατα, προσωποποίηση δύο ακρωτηρίων στο στενό της Μεσσήνης που ήταν πόλη της Σικελίας. Υπήρξαν ο τρόμος των πλοίων που περνούσαν το στενό. Η φράση πέφτω από τη Σκύλα στη Χάρυβδη σημαίνει ότι πάω «από το κακό στο χειρότερο».

• ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ

Νύχτα – μέρα, το διάστημα μιας μέρας και μιας νύχτας, διάστημα 24 ωρών.

• ΜΗ ΠΑΣΙ ΠΙΣΤΕΥΕ

Μην έχεις εμπιστοσύνη σε όλους.

Θαλής ο Μιλήσιος

• ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Τήλε, επίρρημα όπως το τηλού :μακριά ,σε μεγάλη απόσταση + φωνή.
Telephone στα αγγλικά
(που είναι ΕΛΛΗΝΙΚΑ)

«Οι Έλληνες έχουν μια λέξη για το κάθε τι.»

Εγκυκλοπαιδικό λεξικό ΓΟΥΕΜΠΣΤΕΡ

• ΑΝΕΚΔΟΤΑ- ΕΥΦΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ

Ρώτησαν τον Διογένη πότε πρέπει να γευματίζει κανείς, κι αυτός απάντησε:
«Ο πλούσιος γευματίζει όταν θέλει και ο φτωχός όταν έχει»!

ΠΗΓΕΣ:

· ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Ιωάννης Σταματάκος «ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»

· Συναντήσεις με την Αρχαία Ελλάδα Ζακλίν ντε Ρομιγύ Εκδ. ΤΟ ΑΣΤΥ

· Η αρχαία ελληνική σκέψη στο νεοελληνικό λόγο. Ιωάν. Παπαζαφείρη Εκδ. ΣΜΙΛΗ

· Ετυμολογικές και σημασιολογικές ανιχνεύσεις. Απ. Μ. Τζαφεροπούλου Εκδ. Γεωργιάδης

· http://anta-gr.blogspot.com/2008/08/blog-post_5933.html

· http://key-em.blogspot.com/2008/04/76.html

· http://homepages.pathfinder.gr/mihalopd/heros/Odisseas/odisseas.htm

Ο Θαλής ο Μιλήσιος γεννήθηκε στη Μιλητό και πέθανε σε ηλικία 78 ετών από ηλίαση, ενώ παρακολουθούσε στην αρχαία Ολυμπία του εκεί αγώνες. Ήταν αυτοδίδακτος, λόγω όμως της μεγάλης του παρατηρητικότητας και πολυμέρειας, έγινε μετά ένας από τους εφτά Αρχαιοέλληνες σοφούς. Ταξίδεψε στην Περσία και την Αίγυπτο, όπου, με μοναδικό μέσο το ραβδί του, κατόρθωσε να μετρήσει το ύψος των πυραμίδων, υπολογίζοντας του με βάση τη σκιά τους, και την ώρα της ημέρας, κατά την οποία έγινε η μέτρηση. Εξάλλου, πραγματοποίησε και λίαν σοβαρές ανακαλύψεις στους κλάδους της φυσικής, της αστρονομίας και της γεωμετρίας, όντας ο πρώτος που επεσήμανε τα φυσικά φαινόμενα του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού. Παράλληλα δε, πρώτος επίσης αυτός καθόρισε και την `Αρχή της θεωρητικής αναζήτησης των αιτιών`, πάνω στην οποία εδράζεται έκτοτε κάθε διανοητική προσπάθεια στο χώρο της φιλοσοφίας και της επιστήμης. Πέρα από αυτά επινόησε και κατασκεύασε μηχανήματα υπολογισμού των αποστάσεων, διαίρεσε το έτος σε 365 ημέρες και το μήνα σε 30 ημέρες. Εκείνο, πάντως, που προξενεί τη μέγιστη κατάπληξη στο σύγχρονο μελετητή, είναι η πολυμέρεια των ενδιαφερόντων του και η ικανότητά του για συνθετική θεώρηση των φαινομένων της πραγματικότητας. Και μόνο δε το γεγονός ότι η επιστημονική του μεγαλοφυΐα ανακάλυψε πρώτη αυτή τον ηλεκτρισμό, ξεκινώντας από την παρατήρηση της έλξης, την οποία προκαλεί η τριβή του ήλεκτρου (κεχριμπαριού), θα ήταν αρκετό για να τον καταστήσει αθάνατο στις τάξεις των πιο μεγάλων διανοητών της Οικουμένης. Ήταν συνάμα ο Θαλής και μια ανώτερη ηθική προσωπικότητα. Σώφρονας, έντιμος, ακέραιος και από κάθε γενικά άποψη ανεπίληπτος. Οι συμπολίτες του Μιλήσιοι χάραξαν στον τάφο του το εξής επίγραμμα: `Ει ολίγον το δε σήμα, το δε κλέος ουρανομηκες`, δηλαδή: `Ο χώρος μεν που πιάνει ο τάφος σου είναι μικρός, αλλά η δόξα σου εκτείνεται μέχρι τον ουρανό`.

Συγγραφέας, ποιητής και δοκιμιογράφος, ο Ζακ Λακαριέρ υπήρξε ένας από τους πιο προσεκτικούς παρατηρητές της Ελλάδας και, υπό αυτή του την ιδιότητα, ένας ελληνιστής παγκοσμίου φήμης. Μετάφρασε στα γαλλικά τους Έλληνες κλασικούς, αλλά και νεοέλληνες συγγραφείς και ποιητές, μεταλαμπαδεύοντας την αγάπη του για τον ελληνικό πολιτισμό στο ευρωπαϊκό κοινό.Ο Ζακ Λακαριέρ δεν υπήρξε απλά ένας αρχαιολάτρης μελετητής, αλλά ένας “ανιχνευτής” της συνέχειας του αρχαίου ελληνικού πνεύματος στο σύγχρονο πολιτισμό.

της μαθήτριας Ειρήνης Γιώσα, Β΄τάξης,1^ου Γυμνασίου Σερρών

«Το αφηρημένο και το τεχνικό λεξιλόγιο της λατινικής είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του ανταύγεια του ελληνικού λεξιλογίου ,όπως η λατινική σκέψις είναι κόρη της ελληνικής . Σε κάθε χρονική στιγμή διακρίνονται στην λατινική καινούργιες εισροές προερχόμενες από την ελληνική».

ERNOUT MEILLET

• ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΙ

Οι δίδυμοι αδερφοί Κάστωρ και Πολυδεύκης ,γιοι του Δία και της Λήδας ,αδέρφια της Ωραίας Ελένης και της Κλυταιμνήστρας .Η αγάπη που τους ένωνε ήταν θρυλική. Χαρακτηρίζουμε «Διόσκουρους» «φίλους στενούς» και «αχώριστους» ,που τους συνδέει «βαθιά αγάπη». Λέμε επίσης τα δίδυμα αδέρφια.

• ΕΠΙΜΕΝΙΔΕΙΟΣ ΥΠΝΟΣ

Ο σοφός μάντης Επιμενίδης, κατά την παράδοση, κοιμήθηκε 57 ολόκληρα χρόνια σε μια σπηλιά της πατρίδας του ,της Κρήτης ,όταν παιδί ακόμη ,τριγύριζε στους αγρούς ψάχνοντας να βρει ένα αρνί ,που ξέκοψε από το κοπάδι του πατέρα του και χάθηκε. Όταν ξύπνησε ,παραξενεύτηκε που είδε τον νεότερο αδερφό του γέροντα πια. Αναφέρεται αναχρονιστικά ότι ο Επιμενίδης είναι εκείνος που κάλεσαν οι Αθηναίοι και καθάρισε την πόλη τους από το Κυλώνειον Άγος. Λέμε τη φράση για «ύπνο βαθύ», «πολύωρο» και «γαλήνιο».

• ΣΥΣΤΑΔΗΝ

Από το ρήμα συνίσταμαι και η φράση «εκ του συστάδην» που σημαίνει «από πολύ κοντά».

• ΑΝΙΑΡΟΝ ΑΡΓΙΑ

Η έλλειψη απασχόλησης φέρνει την πλήξη.

Θαλής ο Μιλήσιος

· ΠΟΙΗΤΗΣ

Σήμερα εννοούμε τον «ποιητή στίχων».

POET = ποιητής, στα αγγλικά

(που είναι ΕΛΛΗΝΙΚΑ)

«…Δεν έχουμε αδελφούς επί της γης .Τα μόνα τα οποία μας συνδέουν με την ανθρωπότητα ολόκληρη, είναι αυτά τα μαγικά σύμβολα του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ .Αυτά είναι τα διεθνή πιστοποιητικά και διαβατήριά μας…»

Καθηγ. Διονύσιος Ζακυνθινός

• ΑΝΕΚΔΟΤΑ - ΕΥΦΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ

Ο Δημοσθένης έλεγε ότι πολλές φορές του ερχόταν να ευχηθεί να χαθούν οι κακοί , φοβόταν όμως, μήπως με την ευχή αυτή, ερημωθεί εντελώς η πόλη.

ΠΗΓΕΣ:

· ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Ιωάννης Σταματάκος «ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»

· Συναντήσεις με την Αρχαία Ελλάδα Ζακλίν ντε Ρομιγύ Εκδ. ΤΟ ΑΣΤΥ

· Η αρχαία ελληνική σκέψη στο νεοελληνικό λόγο. Ιωάν. Παπαζαφείρη Εκδ. ΣΜΙΛΗ

· Ετυμολογικές και σημασιολογικές ανιχνεύσεις. Απ. Μ. Τζαφεροπούλου Εκδ. Γεωργιάδης

· http://anta-gr.blogspot.com/2008/08/blog-post_5933.html

·http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

· http://brianabbott.net/travels/spainmorocco/picturepages/ABBOTT0-R6-031-14.php

ΘΑΛΗΣ (Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ) (624 - 546 π.Χ.)

Γεννήθηκε στη Μιλητό και πέθανε σε ηλικία 78 ετών από ηλίαση, ενώ παρακολουθούσε στην αρχαία Ολυμπία του εκεί αγώνες. Ήταν αυτοδίδακτος, λόγω όμως της μεγάλης του παρατηρητικότητας και πολυμέρειας, έγινε μετά ένας από τους εφτά Αρχαιοέλληνες σοφούς. Ταξίδεψε στην Περσία και την Αίγυπτο, όπου, με μοναδικό μέσο το ραβδί του, κατόρθωσε να μετρήσει το ύψος των πυραμίδων, υπολογίζοντας του με βάση τη σκιά τους, και την ώρα της ημέρας, κατά την οποία έγινε η μέτρηση. Εξάλλου, πραγματοποίησε και λίαν σοβαρές ανακαλύψεις στους κλάδους της φυσικής, της αστρονομίας και της γεωμετρίας, όντας ο πρώτος που επεσήμανε τα φυσικά φαινόμενα του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού. Παράλληλα δε, πρώτος επίσης αυτός καθόρισε και την `Αρχή της θεωρητικής αναζήτησης των αιτιών`, πάνω στην οποία εδράζεται έκτοτε κάθε διανοητική προσπάθεια στο χώρο της φιλοσοφίας και της επιστήμης. Πέρα από αυτά επινόησε και κατασκεύασε μηχανήματα υπολογισμού των αποστάσεων, διαίρεσε το έτος σε 365 ημέρες και το μήνα σε 30 ημέρες. Εκείνο, πάντως, που προξενεί τη μέγιστη κατάπληξη στο σύγχρονο μελετητή, είναι η πολυμέρεια των ενδιαφερόντων του και η ικανότητά του για συνθετική θεώρηση των φαινομένων της πραγματικότητας. Και μόνο δε το γεγονός ότι η επιστημονική του μεγαλοφυΐα ανακάλυψε πρώτη αυτή τον ηλεκτρισμό, ξεκινώντας από την παρατήρηση της έλξης, την οποία προκαλεί η τριβή του ήλεκτρου (κεχριμπαριού), θα ήταν αρκετό για να τον καταστήσει αθάνατο στις τάξεις των πιο μεγάλων διανοητών της Οικουμένης. Ήταν συνάμα ο Θαλής και μια ανώτερη ηθική προσωπικότητα. Σώφρονας, έντιμος, ακέραιος και από κάθε γενικά άποψη ανεπίληπτος. Οι συμπολίτες του Μιλήσιοι χάραξαν στον τάφο του το εξής επίγραμμα: `Ει ολίγον το δε σήμα, το δε κλέος ουρανομηκες`, δηλαδή: `Ο χώρος μεν που πιάνει ο τάφος σου είναι μικρός, αλλά η δόξα σου εκτείνεται μέχρι τον ουρανό`.

ΛΟΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

της μαθήτριας ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΙΩΣΑ, Β΄ Τάξη, 1^ου Γυμνασίου Σερρών

«Οι Έλληνες ανaκάλυψαν την πολιτική ζωή και την δημοκρατία (democratie)και σφυρηλάτησαν τιs δύο αυτές λέξεις ... άρχισαν να σκέπτονται για τα διάφορα καθεστώτα ,αναζητώντας τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες βασιζόταν το καθένα ,τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους …Τα ονόματα των καθεστώτων παραμένουν ελληνικά: η μοναρχία (monarchie) και η τυραννία (tyrannie) ,αν υπάρχει ένας μόνον άρχοντας ,για το καλό ή το κακό – Η αριστοκρατία (aristocratie) ή ολιγαρχία (oligarchie) – αν είναι μία ομάδα… Όταν μιλάμε για αναρχία (anarchie) ή δημαγωγία (demagogie) μιλάμε ελληνικά …και ο ορισμός τους δόθηκε από την Αθήνα μια για πάντα…»

Jacqueline de Romilly*

(1913)

• ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ (Μινώταυρος)

Το θρυλικό παλάτι του Μίνωα στην Κνωσό της Κρήτης, με τα αμέτρητα δωμάτια και τους πολλούς διαδρόμους, από το οποίο η έξοδος ήταν σχεδόν αδύνατη. Σήμερα λαβύρινθο χαρακτηρίζουμε «ένa οικοδόμημα από όπου δύσκολα βρίσκουμε την έξοδο». Μεταφορικά «μια υπόθεση πολύ μπλεγμένη».

• ΜΗΛΑ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΩΝ (Τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων, αγγείο 5ου αιώνος π.Χ)

Οι Εσπερίδες ,που ήταν κόρες της Νύχτας και του Εσπέρου, φύλαγαν στον κήπο των θεών, που ήταν στη Δύση, ένα δέντρο με Χρυσά Μήλα, το οποίο ήταν γαμήλιο δώρο της Γης προς την Ήρα. Ο Ηρακλής κατόρθωσε με ένα τέχνασμά του να αποκτήσει τα χρυσά μήλα και το κατόρθωμά αυτό αποτελεί έναν από τους 12 άθλους του. Σήμερα «Χρυσά Μήλα» λέμε τα «εσπεριδοειδή φρούτα».

• ΑΠΑΞ

Μία φορά.

• ΧΑΛΕΠΟΝ ΕΣΘΛΟΝ ΕΜΜΕΝΑΙ

Δύσκολο να΄ναι ο άνθρωπος καλός .

Πιττακός ο Μυτιληναίος**
(περίπου 652/649 π.Χ. - μεταξύ 578 και 570 π.Χ.)

• ΛΑΓΧΑΝΩ

Λαμβάνω από την τύχη.

LUCK στα αγγλικά

(που είναι ΕΛΛΗΝΙΚΑ)

«Ο Κικέρων έλεγε πως η γλώσσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ξεκίνησε με 250 αγροτικές λέξεις και ότι πλούτισε το λεξιλόγιό της παίρνοντας με το τσουβάλι τις λέξεις από την ελληνική γλώσσα».

Νικηφόρος Βρεττάκος***

(Κροκεές Λακωνίας 1912 – 1991)

• ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΕΥΦΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ

Είπε κάποιος στον φιλόσοφο Στίλπωνα:

«Η κόρη σου σε ντροπιάζει με τη ζωή που κάνει».

Εκείνος απάντησε:

«Η τιμή που της δίνω εγώ είναι μεγαλύτερη από τη ντροπή που μου δίνει εκείνη».

*Η ζωή της Jacqueline de Romilly είναι μια αδιάκοπη σειρά συγγραφής και διδασκαλίας. Είναι ομότιμος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και επί σειρά ετών, δίδαξε στο College de France. Είναι μέλος της Academie des Inscriptions et Belles Lettres. Επιστέγασμα όλων, η εκλογή της, το 1989, στη Γαλλική Ακαδημία.
Η αδιάκοπη προσφορά της στα ελληνικά γράμματα αναγνωρίστηκε με την εκλογή της στην Ακαδημία Αθηνών. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ωνάση 1995 και, σε ειδική τελετή, ονομάστηκε δημότης Αθηναίων. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1995 με Προεδρικό Διάταγμα η Jacqueline de Romilly πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα.

**Ένας από τους «Επτά Σοφούς» της Αρχαίας Ελλάδος. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου. Με τη συνδρομή του ποιητή Αλκαίου απελευθέρωσε την πατρίδα του από την Τυραννία του Μελεάγρου, και εξελέγη αισυμνήτης για να υποστηρίξει το νέο καθεστώς. Διακρίθηκε για τη μετριοπάθειά του, τη σαφή και δίκαιη νομοθεσία του και τη συνετή διοίκησή του. Όταν οι Αθηναίοι προσέβαλαν με πόλεμο τους Μυτιληναίους, ο Πιττακός διέπρεψε και ως στρατηγός, νίκησε και φόνευσε τον Αθηναίο στρατηγό Φρύνωνα. Περί τα 580 εγκατέλειψε εκουσίως την αρχή, και πέρασε τα τελευταία έτη της ζωής του ειρηνικά, με κύρια ασχολία του τα γράμματα. Πέθανε σε βαθύ γήρας. Το προσφιλέστερο γνωμικό του ήταν «καιρόν γνώθι». Από τα γραπτά του που καταστράφηκαν όλα, μαζί με το «Περί νόμων σύγγραμμα», διασώθηκε μόνο ένα μικρό ποίημα του και μια επιστολή του προς τον Κροίσο.

***Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε στις Κροκεές Λακωνίας την 1η Ιανουαρίου 1912. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο πατρικό του κτήμα στην Πλούμιτσα, κοντά στον Ταΰγετο, και τα μαθητικά του στις Κροκεές και το Γύθειο, απ' το Γυμνάσιο του οποίου αποφοίτησε. Νέος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για σπουδές που δεν πραγματοποίησε και άσκησε διάφορα επαγγέλματα ως ιδιωτικός υπάλληλος (1930 -1938) και έπειτα ως δημόσιος υπάλληλος (1938-1947) και ως φιλολογικός συντάκτης περιοδικών και εφημερίδων. Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 και ύστερα στην Εθνική Αντίσταση. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Πειραιά. Την περίοδο της δικτατορίας (1967-74) έζησε αυτοεξόριστος σε χώρες της Ευρώπης.

****Διακεκριμένος φιλόσοφος, ο οποίος δίδαξε τόσο στη Μεγαρική Σχολή όσο και στην Αθήνα. Ο χρόνος ζωής και δράσης του προσδιορίζεται μόνον έμμεσα, με την έννοια ότι ήταν σύγχρονος του Δημητρίου του Πολιορκητού και του Πτολεμαίου του Σωτήρος (3ος – 2ος αιώνας π.Χ.). Αναγνώριζε την ύπαρξη μόνο ενός απόλυτου και ακίνητου όντος και απέκρουε την πολλαπλότητα των όντων. Κατά συνέπεια, απέκρουε και την πολυθεΐα. Ως υπέρτατο αγαθό ο Στίλπων θεωρεί την απάθεια της ψυχής. Κανένα σύγγραμμά του δεν έχει διασωθεί.

ΠΗΓΕΣ:

· ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Ιωάννης Σταματάκος «ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»

· Συναντήσεις με την Αρχαία Ελλάδα Ζακλίν ντε Ρομιγύ Εκδ. ΤΟ ΑΣΤΥ

· Η αρχαία ελληνική σκέψη στο νεοελληνικό λόγο. Ιωάν. Παπαζαφείρη Εκδ. ΣΜΙΛΗ

· Ετυμολογικές και σημασιολογικές ανιχνεύσεις. Απ. Μ. Τζαφεροπούλου Εκδ. Γεωργιάδης

· http://key-em.blogspot.com/2006/07/30.html

· http://www.paragliding.gr/files/history-mythology.htm

· http://www.sikyon.com/Thebes/Labors/labor_gr11.html

· http://www.hellenica.de/Griechenland/Geo/GR/DimosKrokeon.html

· http://www2.egeonet.gr/aigaio/forms/fLemma.aspx?lemmaId=10551

· http://www.mousa.gr/html/stilpon.html